Pytania z kryjówki

Stosuj się do obowiązujących lokalnych minimalnych odległości i zachowuj większy dystans, gdy Twoja obecność zmienia zachowanie zwierzęcia. Minimum prawne nie gwarantuje bezpieczeństwa ani tego, że zwierzę nie zostanie zakłócone.

Nie. Zdjęcia środowiska, odległe sylwetki i studia siedlisk można wykonać skromnym sprzętem. Ograniczony zasięg obiektywu to powód, by zmienić kompozycję, a nie podchodzić do zwierzęcia.

Nie. Pozycja, ruch, zapach, czas trwania i zablokowane trasy mogą mieć znaczenie, nawet gdy aparat jest cichy. Stale obserwuj zachowanie zwierzęcia.

Korzystaj wyłącznie z legalnych, autoryzowanych form obserwacji, które nie zakłócają lęgów. Nie przeszukuj roślinności, nie wycinaj widoku i nie zostawaj tam, gdzie dorosły osobnik nie mógłby wrócić. Gdy masz wątpliwości, odejdź.

Odradzamy używanie głosów lub nagrań, by sprowokować reakcję do zdjęcia. Nawet krótkie odtworzenie może odciągnąć uwagę zwierzęcia lub wywołać zachowanie terytorialne.

Nie karm go, nie dotykaj go i nie zachęcaj. Zostaw mu przestrzeń i stosuj się do lokalnych wskazówek dla danego gatunku. Gdy jest bezpiecznie, spokojnie się wycofaj; nie zakładaj, że zbliżanie się oznacza oswojenie.

Unikaj podawania dokładnych lokalizacji gatunków wrażliwych, aktywnych gniazd, nor i kruchych miejsc. Usuń metadane lokalizacji i zastanów się, czy podpisy lub punkty orientacyjne nie zdradzają miejsca.

Około 1/500 sekundy może odpowiadać idącemu ssakowi, a szybka akcja może wymagać 1/2000 sekundy lub szybszej. Dostosuj ustawienia do ruchu, ogniskowej, światła i swojego aparatu.

Zachowaj bezpieczną odległość i skontaktuj się z opiekunem terenu lub wykwalifikowaną lokalną służbą ratowniczą dzikich zwierząt. Nie dotykaj, nie karm i nie przenoś zwierzęcia, chyba że upoważniony specjalista poleci Ci to zrobić.

Nie. Dzikie zwierzęta są nieprzewidywalne, a dostęp może się zmieniać. Przed wyjazdem sprawdź odpowiedzialnego zarządcę terenu i pamiętaj, że odpowiedzialna wizyta może nie przynieść żadnego zdjęcia.